Toen Roland Schoppema van Curo Adviesgroep voor het eerst over Het Overwaardeplan hoorde, was hij sceptisch. Inmiddels benadert hij zijn klanten actief met de vraag of ze iets met hun overwaarde willen doen.
Net als veel andere financieel adviseurs zit Roland Schoppema geregeld met senioren aan tafel. Een van zijn klanten vertelde hem dat ze haar huis aan Welvarend Wonen wilde verkopen, maar dat vond hij geen goed idee. Na een verdere verdieping in het product realiseerde hij zich dat Het Overwaardeplan juist heel goed bij haar paste. Sindsdien heeft hij het product meermaals geadviseerd. We spraken Roland over de samenwerking met Welvarend Wonen en wat het hem gebracht heeft.
Toen ik er vanaf een afstandje naar keek dacht ik: er blijft vast iets aan de strijkstok hangen. Dat beeld heeft bijna iedereen. Maar mijn klant bleef volhouden, waardoor ik me er meer in ben gaan verdiepen. Nu realiseer ik me dat het product voor een kleine groep juist heel geschikt is. Als er niets anders mogelijk is, dan sluit Welvarend Wonen heel goed aan.
Ik ben nu actief heel veel senioren gaan benaderen om een gesprek over de overwaarde aan te gaan. Dat had eerst geen zin, omdat we niet voor iedere situatie een oplossing hadden. Dat hebben we nu wel.
Senioren zijn hun hele leven geconditioneerd om iets op te bouwen voor later, maar wanneer is later? Wat als later nu is? Wat zou je dan willen doen, welke doelen heb je? Die spiegel houd ik ze voor. Ik vind het mooi als er tijdens zo’n gesprek een lichtje aangaat omdat ze begrijpen dat ze nu moeten genieten. Dat maakt veel emoties los.
Zeker. Mensen willen er niet altijd mee geconfronteerd worden dat ze ouder zijn geworden. En je financiële situatie veranderen en de overwaarde gebruiken is eng. Het ligt ook wel aan de generatie. Tachtigplussers houden doorgaans krampachtig vast aan hun overwaarde omdat ze het door willen geven aan de nieuwe generatie. Zeventigers hebben vaker kinderen die het financieel goed voor elkaar hebben en geen erfenis nodig hebben. Zij willen hun overwaarde vaker zelf gebruiken nu ze nog actief zijn. Maar dat is soms wel een tweestrijd.
Puur kijkend naar het product zou ik zeggen: senioren tussen de 75 en 80 jaar die een inkomensaanvulling nodig hebben. Het liefst zijn ze alleenstaand, omdat ze bijna altijd een jongere partner hebben. Dan is in veel gevallen het maandbedrag te laag om echt voordeel van het product te hebben. Als één van de partners bijvoorbeeld 69 is, dan vind ik dat te jong.
Ik heb laatst een dame van 79 geholpen die nog geld op haar spaarrekening had staan, maar ze moest iedere maand iets opnemen om rond te komen. Ze wilde niet verhuizen, want ze woonde gelijkvloers in een leuke bungalow. Er was ook wat gedoe in de familiesferen, waardoor de verkoop aan Welvarend Wonen haar een heel rustig gevoel gaf. Dan zou ze iedere maand wat geld krijgen en als ze komt te overlijden, dan hoeven haar kinderen alleen maar het huis leeg te halen en klaar is kees.
Ik zie Het Overwaardeplan ook wel als een oplossing om gedoe te voorkomen. Mensen denken soms: als ik overlijd dan komt het huis vrij en dan laat ik een hoop geld achter. Maar het leeghalen van het huis is al een ding, laat staan het regelen van de verkoop nadat de begrafenis erop zit