“Het geeft me rust dat alles is geregeld voor mijn nabestaanden”

Peter over zijn ervaring met Welvarend Wonen

Met zijn camper reist Peter ieder jaar door Spanje en Portugal om te fietsen en te wandelen. Die levensstijl kan hij mede volhouden dankzij Welvarend Wonen. 

Iedereen heeft zijn eigen reden om de overwaarde van zijn woning te willen verzilveren. Die van Peter was heel concreet en bestond uit vier wielen: een camper. “Dit is al mijn vierde”, vertelt hij opgewekt. Hij is net een paar maanden terug van een maandenlange reis door Portugal en Spanje. Daar fietst hij sinds jaar en dag de Via Verdes af: verlaten spoorlijnen die zijn getransformeerd tot autovrije fiets- en wandelpaden. “Je komt op plekjes waar je normaalgesproken niet komt. Langs de kust, het binnenland, noem maar op.” 

Rust voor de nabestaanden

Hoewel Peter nog genoeg vermogen had om zijn nieuwe camper zelf te kunnen bekostigen, wilde hij toch graag zijn overwaarde verzilveren. “Ik heb gelukkig nooit geldproblemen gehad, maar ik dacht, als ik nu een nieuwe camper koop, dan lever ik behoorlijk in.” Daarom ging hij de verschillende verzilveropties af en kwam na een jaar zoeken uiteindelijk bij Welvarend Wonen uit.

Na de nodige gesprekken, vragen en aanpassingen ging Peter afgelopen september akkoord met Het Overwaardeplan. Nu staat er een aardig bedrag op de bank en kan hij zijn reislustige bestaan zonder problemen voortzetten. Toch maakte hij de keuze niet alleen om het geld, maar vooral voor zijn nabestaanden.  

Peter: “Ik heb geen kinderen, en mijn broer, die alles zou regelen als ik doodging, is zelf al overleden. Toen ik mijn testament liet aanpassen moest ik een andere erfgenaam aanwijzen om mijn zaken af te handelen. Ik wilde hen niet met van alles opzadelen. Dankzij Welvarend Wonen hoeven ze nu alleen nog maar binnen een maand het huis leeg te halen. De verkoop hoeven ze niet meer te regelen.” 

Takkie en Peter

beetje huiverig om Peter een hond te laten adopteren, omdat hij geen vast verblijf zou hebben. Hij reist immers een groot deel van het jaar rond in zijn camper. “Daar was ik het niet mee eens, dus toen ben ik het gesprek met ze aangegaan en mocht ik toch een hondje uitzoeken.” 

Uit meer dan driehonderd honden sprong er eentje bovenuit. “Hij kwam direct naar me toe. Toen ik het hele asiel had doorgelopen en weer bij hem terugkwam, kwam hij weer op me af. Toen heb ik hem meegenomen.” Hij kreeg de naam Takkie, een verwijzing naar Annie M.G. Schmidt, net als zijn vorige hond Siep. 

Blijven genieten

Ondanks de nodige tegenslagen in het leven – Peter verloor een nier, overleefde tweemaal kanker en moest recentelijk zijn broer en zus begraven – blijft hij genieten. “Het kan een keer fout gaan, maar ik ben er nog steeds. Ik heb geluk gehad.” Met die positieve instelling gaat hij de toekomst in. Samen met zijn camper en Takkie. “Ik ga gewoon vooruit en ik doe wat ik kan. En zolang het kan, kan het.”